Αρχική Σελίδα   |    ΔΗΜΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ    |    ΟΙ ΔΗΜΟΙ    |    ΟΙΚΙΣΜΟΙ    |    ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ & ΜΟΥΣΕΙΑ    |    ΣΥΛΛΟΓΟΙ    |    ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ    |    ΑΓΓΕΛΙΕΣ    |    ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ    |    ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
25/10/2021 16:42:38














  


 




Επισκέπτες Online: 595


Λίστα Ενημέρωσης

Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε ενημερώσεις.






Λουτρά Λαγκαδά, ο χαμένος παράδεισος…
30-09-2014
Λουτρά Λαγκαδά, ο χαμένος παράδεισος…

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

Ένα ελληνικό ανέκδοτο λέει πως όταν έφτιαξε ο Θεός τον κόσμο και μοίραζε τη γη στους ανθρώπους, πήγαν όλες οι φυλές της γης για να διαλέξουν πιο μέρος τους άρεσε, οι Ρώσοι πήραν τη Ρωσία, οι Αγγλοι την Αγγλία, οι Γερμανοί τη Γερμανία κ.ο.κ.

Οι  Έλληνες ως την τελευταία μέρα της διανομής δεν έδειξαν σημεία ζωής και ενδιαφέρον, προφανώς κοιμόταν ως αργά ή ετοίμαζαν κανένα κόλπο. Όταν την επόμενη ημέρα εμφανίστηκαν ασθμαίνοντες στο Θεό και ζήτησαν μέρος για πατρίδα, τους απάντησε ο Κύριος ότι ήρθατε αργά, τελείωσαν όλα τα μέρη που ήταν για διανομή. Άρχισε τότε ένα ατέλειωτο παζάρι και γκρίνια, μας αδικείς, μας πετάς στο έλεος του διαβόλου, μας αφήνεις σαν την καλαμιά στον κάμπο!!! Τι να κάνει κι Θεός λυπήθηκε τα πλάσματά του και τους λέει : «καθίστε λίγο να δούμε τι μπορεί να γίνει, είναι αλήθεια πως έχω ένα μέρος καλό, αλλά βρε παιδιά το κράτησα για μένα για να χαίρομαι τη δημιουργία μου και να ξεκουράζομαι πότε-πότε».Έτσι λοιπόν τους έδωσε την Ελλάδα, μια όμορφη γωνιά γης με πολλές ευλογίες. «Αν έχετε μυαλό τους λέει, μπορείτε αυτό τον τόπο να τον κάνετε παράδεισο πάνω στη γη». Έφυγαν ευτυχισμένοι , με την αίσθηση, ότι και καλά καταφέραμε και τον ίδιο τον Θεό και πήραμε τα καλύτερα. Όντως η γη που πήραν ήταν η ομορφότερη του κόσμου. Και ήρθαν χρόνοι κι εποχές που πολλοί προσπάθησαν να τους την πάρουν ή να την καταστρέψουν, αλλά την υπερασπίστηκαν με νύχια και δόντια. Δημιούργησαν πολιτισμό, ανέπτυξαν τέχνες και γράμματα, οικοδόμησαν Παρθενώνες και τάφους ακόμα, που και σήμερα προκαλούν το παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Όμως όλοι οι άνθρωποι κι όλες οι εποχές δεν είναι ίδιες. Να ας πούμε ο Λαγκαδάς, μια όαση δροσιάς και ομορφιάς, κάμπος με πλούσια γη και νερά όχι μόνο κρύα και γάργαρα, αλλά και θερμά και θεραπευτικά. Ήρθαν εποχές που οι Λαγκαδιανοί έχτισαν τον δικό τους πολιτισμό και από την αρχαιότητα ακόμα καλλιέργησαν τα τάλαντα που τους έδωσε ο Πλάστης. Ιδιαίτερα τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο κατάλαβαν πως ο Θεός τους αγαπούσε τόσο, που όσα προβλήματα υγείας τους δημιουργούσε η υγρασία από τα πολλά νερά και τις παρακείμενες λίμνες, τα έλυναν πολύ εύκολα στα ιαματικά νερά που πήγαζαν στην περιοχή. Όμως είπαμε άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι!!! Μέχρι το 1912 που οι Έλληνες ήταν υποταγμένοι σε κατακτητές, κάτω από τη μύτη  τους έχτιζαν πολιτισμό και αξίες ζωής. Μόλις διώξανε τους κατακτητές, σκλαβώθηκαν στη ραθυμία και την πονηριά. Νόμισαν πως ο παράδεισός τους θα μπορούσε να τους συντηρεί αιώνια χωρίς αυτοί να κουνάν το δαχτυλάκι τους, χωρίς να κάνουν όνειρα για το μέλλον ή να σχεδιάζουν το αύριο των παιδιών τους.

Τα Λουτρά Λαγκαδά στα 1908 ήταν ένας παράδεισος επίγειος και οι άνθρωποι χαίρονταν τον τόπο τους. Ήταν ένας τόπος υπό ανάπτυξη, με χιλιάδες επισκέπτες κάθε καλοκαίρι. Στα 1908 ο Ιωάννης Σιώρης γράφει ένα άρθρο στο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ότι υπάρχουν λαμπρά κτήρια Ρωμαϊκής εποχής και «εις ταύτα ωφελούνται οι ρευματιώντες εν γένει, οι πάσχοντες χρονίαν δηλητηρίασιν υδραργύρου, εκζέματα, κωλικούς νερφών και κοιλίας. Επίσης ωφελήθησαν ραχητικοί και ημιπληγικοί και εν γένει οι παθόντες παραλησίας τινάς». Και συνεχίσει ο Σιώρης: « όσον όμως ωφέλιμα είναι και σπουδαία τα λουτρά, συχναζόμενα κατ’ έτος 17 χιλιάδων ατόμων, τόσην δυσκολίαν παρέχουσι δια την αβελτηρίαν των κατοίκων και της Δημαρχίας, διότι πρώτον εν τοις δωματίοις είναι αδύνατος η διαμονή ως εκ των ελειογενών πυρετών και τας ελλείψεις των αναγκαιούντων τροφίμων, δεύτερον δε οι κάτοικοι Λαγκαδά εκμεταλευόμενοι τας περιστάσεις, συμφεροντολογικώτατα, προσφέρουν υπερόγκους τιμάς ενοικίων δωματίων και αμαξών μεταβάσεως, αφήνοντας έτσι τους επισκέπτας να αναχωρούν δια άλλα λουτρά και δη της Βράνιας(Σερβία)…Από 10 ετών ήδη (δηλαδή από το 1900) ο εξασκών την επιστήμην Δημαρχιακός ιατρός Ιω.Βλάχος υπέβαλε υπόμνημα δια την εν γένει κατάστασιν τονίζων την ανάγκην βελτιώσεως του κλίματος των Λουτρών». Και περιγράφει ο Σιώρης τις προτάσεις του γιατρού των Λουτρών προς την Δημαρχία λέγοντας ότι χρειάζεται να τηρηθούν οι κανόνες υγιεινής, να γίνουν τα λουτρά επωφελή για τον τόπο, να γίνουν εφάμιλλα των Ευρωπαϊκών. Να επισκευαστούν τα λασπόλουτρα, να γίνουν έργα υποδομής, δρόμος άνετος ως την λίμνη, για να διευκολύνεται η άσκηση και πεζοπορία των λουομένων, υπαίθρια γυμναστήρια, ξενοδοχείον ευπρεπές και τέλειον, καφενείον εξοχικόν με τερπνήν μουσικήν και θέατρα επίσης χάριν των διαμενόντων ξένων. Και σημειώνει: «ούτω μεταρυθμιζόμενα τα Λουτρά θα επισκέπτονται περισσότεροι και θα έχωσι όλοι ευχάριστον θέσιν».

Αλλά η επωδός του Σιώρη είναι τραγική: «όμως τα τοιαύτα σπουδαία λουτρά, με την αβελτηρίαν και αμερημνησίαν των κατοίκων τε και της Δημαρχίας καταστρέφονται, ενώ ηδύναντο κα καταστώσιν επωφελέστερα δια τον τόπον». Και ερχόμαστε 114 χρόνια μετά και βλέπουμε την απαγοήτευση και την αγανάκτηση του Σιώρη και του γιατρού Ι.Βλάχου, να βαρύνουν και πάλι πάνω από τα Λουτρά. Τα Λουτρά παρά το ότι γνώρισαν δύσκολες εποχές και καταστροφές από σεισμούς, όμως κατόρθωσαν κάποτε, προπολεμικά να ανακάμψουν και να ανταγωνιστούν πραγματικά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ο αρχιτέκτονας Παιονίδης, παρέδωσε στην πόλη μας μια λουτρόπολη φανταστική, με κτήρια που έδειχναν γούστο, αισθητική και πολιτισμό. Όταν προπολεμικά ο Κουλουφάκος ανέλαβε τα Λουτρά ως ιδιώτης έχτισε το ξενοδοχείο και δημιούργησε τις προϋποθέσεις μιας πραγματικής ανάπτυξης της επιχείρησης. Σε μια δεκαετία περίπου τον έδιωξαν γιατί πίστευαν ότι τώρα μπορούν να τρώνε αυτοί και όχι μόνος του ο Κουλουφάκος. Όμως ήρθαν χρόνοι και καιροί που κάποιοι θεώρησαν τα Λουτρά βάρος για τον Δήμο και τα εκχώρησαν στον ΕΟΤ, νομίζοντας πως ο ΕΟΤ θα έκανε τις επενδύσεις του αιώνα στον Λαγκαδά. Αλλά και ο ΕΟΤ λειτούργησε όπως λειτουργούσαν όλα στη Ελλάδα, «φάε για να χορτάσεις και κλέψε για να’ χεις». Τα Λουτρά εκτός από θερμαλιστικό κέντρο, είναι κι ένας χώρος με αρχαιολογικό ενδιαφέρον, αφού οι ρίζες τους ανάγονται στον 6ο ή και 4ο αιώνα. Κανένας δεν έπιασε αυτή την πλευρά του χώρου, που θα μπορούσε να φέρει κονδύλια συντήρησης και αποκατάστασης.

Όλοι οι Δήμαρχοι θεώρησαν ότι τα Λουτρά ήταν η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, όπου θα μπορούσαν να ξεπλύνουν τις προεκλογικές τους υποχρεώσεις και να στέλνουν προσωπικό που δεν είχε ιδέα από προσφορά τουριστικού ή θερμαλιστικού προϊόντος. Χιλιάδες ευρώ και αρκετά εκατομμύρια δραχμές διοχετεύτηκαν στα Λουτρά, και θαρρείς ένα αόρατο χέρι ή μια υπόγεια καταπακτή εξαφάνιζαν τα λεφτά των «επενδύσεων». Μόνο τα τελευταία 15 χρόνια δαπανήθηκαν πάνω από τρία εκατομμύρια ευρώ για την «ανάπτυξη» των Λουτρών. Την είδε κανείς αυτή την ανάπτυξη; Με τα χρήματα που έπεσαν θα έπρεπε αυτή τη στιγμή τα Λουτρά να συντηρούν όλο τον Λαγκαδά. Κι όμως πάτε μια βόλτα στα Λουτρά…θα πιαστεί η ψυχή σας…θαρρείς ότι το πρόβλημα ερήμωσης της Κορώνειας μεταφέρθηκε και στα Λουτρά. Όταν το 1936 τα Λουτρά είχαν να παρουσιάζουν 20-25 χιλιάδες επισκέπτες, και η τότε διοίκηση των Λουτρών κυκλοφορούσε και ειδικό διαφημιστικό λεύκωμα, φανταστείτε τον αγώνα αυτών των ανθρώπων και την αγωνία τους για τον τόπο. Όμως, λυπάμαι που το λέω, κανένας δε σεβάστηκε ούτε τον αγώνα τους ούτε την αγωνία τους. Έγιναν «επενδύσεις» που σε πιάνει μελαγχολία για το αποτέλεσμα και κυρίως για το ύψος των δαπανών,  ξεπερνούν θαρρείς και τις δαπάνες του τύμβου της Αμφίπολης!!! Πασαλείμματα πανάκριβα και δυστυχώς χωρίς κανέναν έλεγχο. Τώρα που μπαίνουν οι ελεγκτές δημόσιας διοίκησης και οι εισαγγελείς, άρχισαν κάποιοι να χάνουν τον ύπνο τους. Ελπίζω να μη γίνουν κάτοικοι Αργεντινής ή Βραζιλίας. Δυστυχώς τα Λουτρά δεν τα κράτησαν οι Δήμαρχοι, τα κράτησαν οι έρημοι οι εργαζόμενοι (μαύροι και άσπροι), που δούλευαν απλήρωτοι επί 9 και 10 μήνες. Ακούγονται πολλά για το μέλλον τους και πέφτουν προτάσεις για την ανάδειξη τους. Κάποιοι ονειρεύονται τον μεγαλοεπενδυτή που θα ρίξει το βιός του σε μια επιχείρηση που την απαξίωσαν και την κατέστρεψαν αυτοί που είχαν υποσχεθεί και αναλάβει την ευθύνη της σωτηρίας τους και δυστυχώς μένουν στο απυρόβλητο ακόμη. Αλλά αν οι υπεύθυνοι Δήμαρχοι δεν μπορούσαν να διοικήσουν και να οργανώσουν σωστά μια επιχείρηση σαν τα Λουτρά, πώς νομίζουν ότι μπορούν να διοικήσουν έναν οργανισμό και έναν Δήμο με 48 χωριά με μύρια όσα προβλήματα; Θεωρώ πως όποιος δεν μπορεί να λύσει προβλήματα, καλύτερα να μην αναλαμβάνει να τα λύσει γιατί απλά εκτίθεται. Δηλαδή τι κάνουμε;  Ό,τι δεν μπορούμε να το λειτουργήσουμε σωστά και προς το δημόσιο συμφέρον, το εκχωρούμε σε επενδυτή; Και ως πού μπορεί να πάει αυτό; π.χ τα σκουπίδια κοστίζουν, τα εκχωρούμε σε ιδιώτη; H ΔΕΥΑΛ είναι μέσα ας πούμε 2 εκατομμύρια, την εκχωρούμε σε ιδιώτη για να απαλλαγούμε; Σε λίγο θα δούμε ότι και η ΔΗΚΕΛ ίσως έχει πρόβλημα ρευστότητας, αναθέτουμε τον πολιτισμό σε ιδιώτη; Έχει τέλος αυτή η κατρακύλα;               

Τι τους εμπόδιζε τους υπευθύνους τόσα χρόνια να αναθέσουν σε έναν σωστό επαγγελματία μάνατζερ, να οργανώσει την επιχείρηση με εξειδικευμένο προσωπικό, με υπαλλήλους πτυχιούχους τουριστικών επαγγελμάτων, με ρεσεψιονίστ που να μιλούν 2-3 ξένες γλώσσες, με επιστημονικό προσωπικό εξειδικευμένο στον θερμαλισμό; Αφού προσλαμβάνουν προσωπικό, γιατί δεν παίρνουν τους γνώστες του αντικειμένου; Πώς δικαιολογούνται τα δυόμισι περίπου εκατομμύρια ευρώ που έφυγαν τα τελευταία 10 χρόνια; Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτών των αλόγιστων δαπανών; Έχω την αίσθηση και μακάρι να βγω ψεύτης, πως κάποιοι κολύμπησαν στο χρήμα αδιαφορώντας που ο κόσμος δεν μπορεί να κολυμπήσει στα Λουτρά. Ελπίζω η εισαγγελική έρευνα να το ανακαλύψει σύντομα και πως κάποιοι δεν θα ξεπλύνουν τις ανομίες τους στη χαβούζα των Λουτρών. Αναρωτιέμαι γιατί ένας ιδιώτης μπορεί να σώσει τα Λουτρά, και δεν μπορεί να τα σώσει ένας Δήμαρχος ή μια σωστή Διοίκηση με ρεαλισμό και σχέδιο και μυαλό ενός ιδιώτη; Το να εμπλακεί ένας ιδιώτης ως μέτοχος κατά 50% και να αναλάβει το μάνατζμεντ, είναι μια κάποια λύση, αλλά…πού είναι  τα μεγάλα λόγια των σωτήρων που θα άφηναν και πλεόνασμα ταμειακό, και αυτή τη στιγμή τα Λουτρά πνίγονται όχι στα νερά, αλλά στα χρέη και τα σκάνδαλα!!!

 

Η ελπίδα λένε ότι πεθαίνει τελευταία, και εμείς ελπίζουμε κι ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας, η νέα διοίκηση να αφήσει πραγματικά εποχή και να δημιουργήσει λουτρά εφάμιλλα των ευρωπαϊκών, όπως τα ονειρευόταν οι Λαγκαδιανοί πριν από 100 χρόνια.

Τρύφων Τσομπάνης

Επίκουρος Καθηγητής ΑΠΘ

Τοπικός Σύμβουλος Δημοτικής Ενότητας Λαγκαδά




 

ALBUM ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ



Επικοινωνία με lagadas.net
Επιτρέπεται η αναδημοσιεύση του υλικού μόνο με την αναφορά της πηγής © 2010 lagadas.net
design by aksium